Muzyczna resocjalizacja i kultura hiphopowa w Afganistanie

W więzieniu w Kweta w Pakistanie więźniowie uczą się muzyki oraz innych dziedzin sztuki w ramach zajęć resocjalizacyjnych. Zdaniem strażników działania te mają zainspirować więźniów, aby po wyjściu na wolność nie wrócili do dawnego życia i łamania prawa. Lekcje muzyki odbywają się codziennie, a prowadzący je nauczyciel sam jest więźniem zakładu karnego. 

W Afganistanie po zajęciu państwa przez Talibów artyści hiphopowi, breakdancerzy i osoby uprawiające parkour nie widzieli dla siebie przyszłości. Część z nich postanowiła uciec z kraju do jednego z sąsiednich państw. W ramach wsparcia powstał m.in. zespół pomocowy #SaveAfghanHiphoppers. Prawie sześć miesięcy po ucieczce młodzi ludzie wciąż mają nadzieję, że uda im się dostać do państwa, w którym otrzymają azyl. Na razie hiphopowcy – często bez paszportów – pozostają w ukryciu, aby uniknąć aresztowania i deportowania z powrotem do Afganistanu. Być może uda im się trafić do Belgii lub Hiszpanii. Międzynarodowa społeczność hiphopowa pracuje nad znalezieniem państwa chętnego przyjąć Afgańczyków. 

Francuska fotografka Sophie Bramly od 1982 do 1984 r. dokumentowała początki i rozwój subkultury hiphopowej w klubach i na ulicach nowojorskiej dzielnicy Bronx, gdy nikt nie zdawał sobie jeszcze sprawy z przyszłej popularności hip-hopu. Zdjęcia z tamtego okresu można zobaczyć we właśnie opublikowanym albumie „Yo! The Early Days of Hip Hop 1982–84”, który przedstawia wszystkie cztery grupy tworzące subkulturę hip-hopu: DJ-ów, raperów MC (Masters of Ceremony), graficiarzy i breakdancerów.

Świat przeciwko uchodźcom – USA, Dania, Bułgaria, Grecja i Turcja
W związku z ochroną zdrowia publicznego prawo znane jako Title 42 zwalniało Stany Zjednoczone z obowiązku oferowania schronienia osobom przekraczającym granicę amerykańską, które wcześniej przebywały w kraju, gdzie odnotowano wystąpienie choroby zakaźnej. Administracja Joe Bidena zniosła Title 42, ale zgodnie z wynikami badań POLITICO-Harvard 55% dorosłych Amerykanów sprzeciwia się tej decyzji – to wskazuje, że […]
Czytaj całość
Złoto z e-odpadów, wódka z CO₂ i stambulscy zbieracze makulatury
Zbieracze makulatury w Stambule to często uchodźcy z Pakistanu i Afganistanu. Akceptują niższe pensje i niekorzystne warunki zatrudnienia – pracują na akord, zarabiają od 4,5 do 7 euro dziennie, a ich wyładowane makulaturą wózki ważą do 70–80 kg. Zbieracze mogą czasami liczyć na bezpłatne zakwaterowanie w zatłoczonych mieszkaniach. Jeśli oszczędzają, mogą wysłać rodzinom w ojczyznach […]
Czytaj całość
Afgańskie narkotyki, kartele w Meksyku i siłownie z przetopionych noży
Wg pakistańskiego dziennikarza Hamida Mira w ciągu najbliższych kilku lat handel narkotykami pochodzącymi z Afganistanu może się stać większym zagrożeniem dla zdrowia publicznego niż terroryzm. ​​W latach 2001–2020 powierzchnia upraw opium wzrosła tam z 8 do 224 tys. ha, a narkobiznes był głównym źródłem finansowania talibów i niektórych afgańskich sojuszników USA. Obecnie Afganistan to największy […]
Czytaj całość